Webpagina Ron Scherpenisse - Archief 2004/2005

Donderdag 15 maart is een nieuwe tentoonstelling geopend in het Stadskantoor te Roosendaal. Tot en met 1 juni zijn hier de schilderijen van de Bergse kunstenaar Ron Scherpenisse (37) te bezichtigen. Ron heeft een grafische opleiding gevolgd maar is al sinds zijn achttiende professioneel bezig met schilderen.

“Als ik mijn ouders moet geloven wilde ik vroeger vuilnisman worden, maar om eerlijk te zijn weet ik eigenlijk nog steeds niet wat ik worden wil. Ik maak altijd maar het grapje: vroeger wilde ik bankdirecteur worden maar ik heb gekozen voor een baan met toekomst. Ik ben helemaal niet met kunst opgegroeid. Mijn ouders snappen ook niet alles van wat ik doe maar ze knippen wel trots alle krantenartikelen uit die over mij gaan.

Wat me soms heel kwaad kan maken in dit wereldje is dat je nooit eens serieus genomen wordt. Veel mensen hebben nog steeds dat beeld van losbandige kunstenaars, maar schilderen is niet mijn hobby; het is mijn baan, mijn werk en dat moet je goed doen! Bij deze gemeentelijke instelling merk ik dat ze ook zo’n beeld van mij hebben. Als mijn werk scheef hangt, laten ze het ook gewoon scheef hangen. De boodschap die ik meekreeg was: ‘Hang je werk hier maar op en misschien verkoop je wel iets!’ Maar dat ophangen alleen is al mijn werk! Dat beeld van die vrijblijvendheid stoort me wel eens maar ik denk dat dat vooral onwetendheid is bij veel mensen.

Het mooiste aan mijn beroep vind ik dat je volledig jezelf kunt zijn. Wat mij ook steeds een prettiger gevoel geeft is dat ik mijn gevoel kwijt kan in mijn schilderijen. Dat is iets wat ik in het dagelijkse leven niet altijd kan. Ik kan ook heel goed genieten van iets zonder dat het iets voorstelt. Mijn schilderijen geven vaak mijn eigen fantasie weer, een soort van dagdroom. Er zit ook niet echt een bepaalde lijn in mijn reeks schilderijen. Ik spring altijd van de hak op de tak. Ik begreep dat nooit van mezelf totdat ik iemand sprak die zei: ‘ Dat is nu juist jouw kenmerk!’ In het leven is het feitelijk ook zo; je bent op ieder moment steeds weer iemand anders.

Ik heb ook eens een ‘onleesbaar boekje’ gemaakt wat bestond uit 500 pagina’s fantasieschrift. In dat boekje kan iedereen zijn of haar eigen verhaal lezen. Tijdens een expositie had ik een aantal regels van deze fantasietaal groot op een muur geschreven. Een vrouw kwam toen huilend naar me toe; haar verhaal stond op die muur. Dit was het grootste compliment wat iemand me ooit had gegeven.

Ik weet van tevoren nooit wat ik ga maken, dingen ontstaan gewoon. Waar het ontstaat is mij nog steeds niet duidelijk. Ja, wat is inspiratie eigenlijk? Ik weet het niet. Ik denk dat het een gevecht is met je eigen gedachten of gevoelens.

Ik heb ook geen groot voorbeeld want ook idolen kunnen opeens iets heel naars doen. Ik vind dat eigenlijk heel eng om een groot voorbeeld te hebben. Je moet erg uitkijken dat je iets niet gaat overnemen van zo’n persoon. Als ik aan een schilderij werk, bezoek ik ook nooit kunsttentoonstellingen. Het wordt gevaarlijk als je te veel andere werken ziet. Je kunt dan onbewust plagiaat gaan plegen.

Het kunstenaarschap is voor mij geen baan van negen tot vijf. Ik schilder niet op geplande momenten, daar moet ik echt in een bepaalde stemming voor zijn. Toen ik nog twintig was kwam ik zelfs ´s nachts wel eens uit bed om te schilderen maar dat wordt wel minder met de jaren. Ik heb nu ook gewoon een gezinsleven. Mijn vrouw heeft een fulltime baan dus naast schilderen ben ik ook erg goed in ramen lappen en stofzuigen. Ook lees ik veel in mijn vrije tijd. Ik ben een echte boekenverzamelaar. Ik ben ook meer een dromer dan een doener alhoewel ik denk dat ik het ook alle twee tegelijk kan; ik kan dromen terwijl ik iets doe zodat het doen wat dragelijker wordt.

Ik kan me niet voorstellen dat ik in de toekomst zou stoppen met schilderen. Je bent kunstenaar, dat zit in je. Als ze me ergens zouden opsluiten dan zou ik helemaal zot worden na een tijdje. De gedachte dat ik me niet meer kan uiten middels een pen en een stuk papier, dat kan ik me niet voorstellen. Nee, ik hoop als kunstenaar met beide benen op de grond oud te worden. Ik ben best gelukkig zo en dat schijnt te mogen.”

(Crissy Mulder, april 2007)

á Terug naar boven

Dichtbundel Onaangepaste tijden verschenen (november 2006)

Op 1 november 2006 verscheen het boek Onaangepaste tijden, een uitgave van Doorgeverij Zinderend, waarin gedichten van Bert Bevers gecombineerd worden met tekeningen van Ron Scherpenisse.

De bundel kost € 12,50 (geen verzendkosten) en is te bestellen bij frans.mink@doorgeverijzinderend.nl

Bert Bevers Ron Scherpenisse

Onaangepaste tijden

Gedichten van Bert Bevers

Tekeningen van Ron Scherpenisse

ISBN -10: 90-76543-09-7 / NUR 306 / ISBN -13: 987-90-76543-09-3 / 110 bladzijden

Bert Bevers (woont en werkt in Antwerpen)

Gedichten van Bert Bevers verschenen in vele bloemlezingen en in literaire tijdschriften in binnen- en buitenland. Enkele bundels van zijn hand zijn: De Nadering, Van Oude Oevers, Afglans - Gedichten 1972-1997 en In De Buurt Van De Wereld. Bert Bevers gaf De Houten Gong - tijdschrift voor poëzie uit, en stelde verschillende bloemlezingen samen. Zijn gedichten werden vertaald in het Duits, Engels en Frans. Zijn meest recente bundel is Reservoir en uiteraard Onaangepaste tijden.

à Bezoek de website van Bert Bevers

à Bezoek de website van Doorgeverij Zinderend

GEKNEUSDE DROMEN, KRIMPENDE EN RUIMENDE EINDERS

Albert Hagenaars, maart 2007.

In een verkorte vorm gepubliceerd in Poëziekrant no. 3 april-mei 2007, blz. 79-80.

Over ‘Onaangepaste Tijden’ van Bert Bevers

Bert Bevers (º1954, Bergen op Zoom) is als dichter een eenling. Al bij de snuffelhandelingen met ‘Onaangepaste Tijden’ wordt dat bevestigd. Wat ook direct opvalt is de grote homogeniteit van stijl. En dat is temeer opmerkelijk omdat het boek 77 gedichten bevat (geïllumineerd door tientallen tekeningen van Ron Scherpenisse), die in tijd van ontstaan soms relatief ver uiteen liggen, van 1995 tot 2007 om precies te zijn, en er bijna evenveel onderwerpen als gedichten zijn! De overeenkomst in stijl wordt benadrukt door de keuze voor een alfabetische indeling, eerder veelvuldig toegepast door de Limburgse dichter Pierre Kemp, en niet voor een chronologische. Wellicht verwijst de titel ook hier nog naar.

De specifieke stijl toont aan dat de dichter, die ooit debuteerde met hermetische verzen onder invloed van lexicale militanten als Lucebert en later periodes kende waarin hij opvallend open en directe teksten maakte, zich nu al lang behaaglijk voelt bij een synthese van deze twee registers. Enerzijds zijn er dus verwoordingen waar je als lezer een tijdlang over kunt nadenken, móet nadenken soms, anderzijds direct aansprekende en begrijpelijke regels.

Dat vroege hermetisme laat nog steeds sporen na blijkens o.a.: Van de loefbras glijden ottergladde schietgebeden. uit ‘Koorts’. Van de tweede soort citeer ik graag pakkende regels als: Sneller uitgestorven dan uitgevonden was de fax / te zwak voor deze razende wereld. Langer was / van natte was een wringer de bedwinger, uit ‘Facsimile’.

Maar of Bevers nu open en begrijpelijk schrijft óf zich overgeeft aan klonterende beelden, al dan niet gecombineerd met neologismen en bijna uitgestorven woorden, vrijwel altijd is er dan toch nog die eigenzinnige, om niet te zeggen eigenwijze prosodie.

Ik heb ook al vaker gewezen op Bevers’ grote aandacht voor woorden die met observeren te maken hebben, wat niet betekent dat de andere zintuigen niet aan bod zouden komen. Integendeel zelfs; Bevers schrijft onmiskenbaar sensitieve poëzie, er is juist geen sensor die niet aan bod komt maar feit is dat het kijken, het bekijken (in beide betekenissen van het woord) overheerst. Dat wordt duidelijk in ‘Avondmaal’, naar het gelijknamige schilderij van Michael Triegel:

AVONDMAAL

Strak van zwartheid achterdoek. Of is het voorhang?

Wat zit hij daar te kijk in gillende stilte, aan een tafel

met mooi geplooid laken erover en ruimte voor

wel dertien man alleen. Zijn gezicht onbeschreven blad,

de haren eromheen lijken verse wondkorst als water

dat aan de randen van ruige sloten schoorvoetend ijs wordt.

Achter zijn rug onbekende steden, verzonnen plattegronden,

gekneusde dromen, krimpende en ruimende einders.

Als beloning voor deugdzaam leven een kers, een erg rode.

Vrucht van paradijs naast lege glazen. Hij vraagt zich af

of je kunt stoppen met springen. Agnus Dei. Ontferm u

Het gedicht is bewust niet af (heeft daarom ook geen punt) maar loopt in de verwachting van de lezer door met ‘over ons’ waarschijnlijk, een zoveelste handreiking naar de bezoeker.

In plaats van direct aandacht voor de centrale figuur te vragen, wiens naam historische, religieuze, filosofische en artistieke energie uitstraalt, richt hij zich in de eerste regel al tot de lezer met een vraag over de achtergrond. Er is een groot verschil tussen zomaar een doek als stoffering van de achtergrond en een voorhang, zoals bijvoorbeeld bij het tabernakel in Exodus 26:31. Terwijl je daar nog over nadenkt, stuurt Bevers je alweer naar de volgende bedekking, een mooi geplooid laken over een tafel. Tussen deze parallelle beelden rijst het hij-personage op, dat ‘te kijk zit’, open en bloot is tussen die verhullingen om hem heen. Het isolerende karakter wordt versterkt door de verwijzingen naar een gillende stilte en naar dertien mannen, elk alleen. Dan is er weer een sprongetje naar openheid met ‘het onbeschreven blad van Zijn gezicht’. Hier valt het gelaat van de spirituele leider, die nu bijna een verlosser is, samen met het papier dat de dichter moet zien te vullen, Niet voor niets staat er het woord ‘onbeschreven’! Maar, sprongetje terug naar bedekking en verhulling, dat gelaat is gevat in een beeld dat een ander beeld wordt en dat op zijn beurt ook nog eens. Het onbeschreven gezicht wordt omkranst door vieze haren die op water lijken dat op zijn beurt weer overgaat in ijs. Om aan te tonen dat Bevers zich niet aan Spielerei bezondigt, wijs ik graag op de sublimering van het materiaal: van schimmelende verf (we kijken immers naar een schildering) naar water in een ruige sloot en vandaar naar ijs, ofwel van beweging naar stilstand, en ook nog van smerig naar puur! Daar komt bij dat de wondkorst al verwijst naar de wonden die heel gauw zullen volgen en de verijsde slootranden naar de doornenkroon.

Over de tweede strofe valt minstens zoveel te vertellen, zeker gelet op de erfzonde, het vruchtmotief dat op zich weer symbool staat voor de bron van kennis, het weten, het voor Bevers o zo belangrijke weten, dat voor hem het beheersen van de werkelijkheid, of de creatie behelst. Jezus voelt zich gevangen in zijn afzet, er is immers geen terug meer. En daar, in dat vacuüm, moment dat al tot in onze tijd voortduurt, wordt het Lam Gods opgeroepen, een motief dat betrekking heeft op enerzijds zelfopoffering maar anderzijds, volgens de Openbaring althans, op de heerschappij van Christus als Lam, waarmee het dezelfde waarde krijgt als de Leeuw uit Juda’s stam. Kort gezegd, het slachtoffer zal zegevieren, en heersen!

Het zou mooi zijn als elk van de opgenomen gedichten zoveel gelaagdheid en spiritualiteit kende maar dat is niet het geval. Er zijn ook teksten die in eerste instantie de dichter zelf, in tweede instantie de uitgever eruit had moeten laten. Ik denk dan aan bijvoorbeeld ‘Harewood House’, waar Bevers, altijd wel goed voor een zwierige omschrijving, nauwelijks uit de beschrijving komt:

Hier raakte een Christus van Pollaliuolo

verzeild. En maakte Roger Fentom reeds

in 1860 foto’s. Hier, onder de rook van Leeds,

is ook een vogeltuin. Met zicht op Harewood Lake.

Een toerako doet er of Yorkshire Oeganda is,

de veelkleurige kop als een zonsondergang

boven Mbukamuti op het lijf geschroefd.

Bizar gevleugelte. Paarlemoeren landgoed.

Natuurlijk zijn er lezers die ook zoiets mooi vinden maar inhoudelijk blijft er na aftrek van het schroef-beeld en de name dropping niet veel over. ‘Onaangepaste Tijden’ zou een sterkere bundel geworden zijn als er 10% minder gedichten in stonden.

Ik zou er zelf wél enkele korte en grappige teksten in houden zoals ‘Haikoe’, een geslaagd doordenkertje: Voor de bomen blij / ben ik dat het weer regent / en er achter ook. Inhoudelijk zorgen zulke regels ook voor afwisseling. Bevers is wel een serieuze dichter maar maakt niet altijd ernstige gedichten, hij kan humoristisch schrijven en ook ontwapenend teder, getuige het door zijn vrouw geïnspireerde ‘Cantilene’.

Daar flaneert mijn Geertje in haar nieuwe robe,

als bijna een en vijftigjarig meisje. Keer op keer

weer ben ik blij dat wij elkaar zo mogen kennen.

Natuurlijk dromen we niet parallel maar onze

nachten varen zacht. Wij hebben ons in het leven

weten te bekwamen, delen veel verleden.

We kennen van elkaar de zwakke plekken zonder

daar te raken, en hebben zelfs geheimen samen soms.

Zoals het weten in het midden van de stad verborgen

tussen kreupelhout een bedje bosaardbeien.

Ik hou niet net zoveel van jou als toen we hand

in hand de wereld binnen sprongen maar veel meer.

Dat is heel andere koek als ‘Avondmaal’. Toch behoort ‘Avondmaal’, hoe fascinerend ook, niet eens tot m’n favoriete gedichten in deze bundel. Nee, het is bij toeval, middels de pagina’s waar het boek openviel toen ik aan de recensie begon, op het toetsenbord beland.

Nog liever namelijk lees ik een vers als ‘Première’, dat in al z’n ogenschijnlijke eenvoud zwanger gaat van verderf en dood; ook de politiek weet zich geliefd in Bevers’ brede areaal van thema’s en motieven:

Wenen. Mei 1906. Salome van Richard Strauss

gaat klinken in deze oude Dubbelmonarchie.

Uitverkochte zaal, leert een kier tussen gordijnen.

Geroezemoes heet in het Duits Geschwirr.

Benieuwd naar wat er komen gaat slaat

Gustav Mahler zijn programmaboekje open. Hé, kijk:

ook Giacomo Puccini is hier. Wat verderop

strijkt bleek een jongeling, voor het eerst in de stad

om musea te bekijken, z’n haren glad. Net zeventien

is hij, en zijn paspoort noemt hem Adolf Hitler.

Licht dimt. En doek gaat op. Geruisloos haast,

als op een uitvaart de trage tred langs overlevers.

Wat een indringend slot! Maar ook de rest mag er wezen, zelfs de beschrijvingen die hier een duidelijke geleiding naar de ontknoping hebben alsmede de name dropping, die in tegenstelling tot die in Harewood House een functionele densiteit aan betekenis kent.

Het begint al goed met Wenen, nu het stedelijke waterhoofd van Oostenrijk maar nog geen eeuw geleden de machtige hoofdstad van een heus imperium, waar veel initiatieven plaatsvonden die nog steeds doorwerken, zoals Freuds psychoanalytische onderzoeken en de uitdagingen van de Sezessionisten aan het adres van een verrot maatschappelijk bestel.

Het is een vondst van de dichter om in dit verband Salome op te voeren; haar naam is namelijk de vrouwelijke vorm van Salomo, dat ‘vredevol’ betekent! We hebben hier dus niet alleen een dubbelmonarchie maar ook een verwijzing naar, alweer, de Bijbel waar twee Salomes in voorkomen: 1) de vrouw van Zebedeüs en moeder van Jakobus en Johannes, die aan Jezus’ kruis stond en meeging naar zijn graf, en 2) de jongedame die voor haar dans voor Herodus Antipas het hoofd van Johannes de Doper ontving, en dit is natuurlijk de Salome, zij het in de bewerking van Oscar Wilde, die Strauss als materiaal koos. Ik vermeld deze wetenswaardigheidjes mede om te laten zien hoe de dichter, ook al dateren de gedichten van ‘Onaangepaste Tijden’ dus uit uiteenlopende periodes, met dit soort verbanden de eenheid van het boek versterkt.

‘Uitverkochte zaal’ staat in sterk contrast met de ontelbare open plaatsen na het plaatsvinden van de twee wereldoorlogen, in feite een verdubbeld conflict. De kier tussen gordijnen (hier weer één van Bevers’ talrijke kijkmotieven) is niet een opening naar het spektakel op de bühne maar naar dat van onze tijd, onze wereld. Geschwirr doet mij denken aan verschwinden en Gewitter maar betekent in elk geval behalve geroezemoes ook ‘het fluiten van kogels’! Tussen de twee componisten Mahler en Puccini, elk ook altijd goed voor de nodige dramatiek, staat opnieuw, en ditmaal al heel wat prominenter, een oproep aan de lezer om te kijken!

De jongeling verderop ís niet bleek, schrijft Bevers, maar hij strijkt z’n haren op een bleke (dus ongezonde) manier glad, een mooi beeld voor gladstrijken, doen verdwijnen…een beeld waar de jonge T.S. Eliot trots op zou zijn geweest.

De slotregels spreken voor zich en behoren wat mij betreft tot de bewijzen van Bevers’ esthetische kunnen.

Ik weet zeker dat Bevers niet alles wat ik gevonden heb er bewust in gestopt heeft. Dichters zijn nu eenmaal niet de beste lezers, laat staan de beste duiders van hun eigen werk. Dat kun je beter aan doorgewinterde lezers en critici overlaten. Dichten gaat vaak gepaard met zo’n verhevigde concentratie van denken, van gewaarworden dat er, ten koste van het bewust volgen van de ontstaansgeschiedenis, een trance kan ontstaan, een roes die het creatieve proces voortstuwt en de kwaliteit met die extra energie op een hoger niveau brengt. Ontelbare dichters hebben er al van getuigd dat zo’n roes bronnen aanboort waar ze in nuchtere staat geen beschikking over hebben. Het meest profiteren de symbolen en verwijzingen hiervan, die behoren tot wat Jung terecht omschreef als het collectief onbewuste, het semantische web waar iedereen in respectievelijk z’n eigen regionale, nationale en grotere cultuurgebonden domein de beschikking over heeft.

Wat de dichter, bewust of onbewust, bedoeld heeft is daarnaast niet het enige criterium dat aan bod komt bij het beoordelen. Elke lezer heeft ook nog z’n eigen achtergrond en voegt er hoogst persoonlijke interpretaties aan toe.

Bevers’ poëzie is in ieder geval rijk want blijkt naast muzikaal genot dus ook tal van mogelijkheden te bevatten om associaties van de ontvanger er op een relevante manier in op te nemen. Bevers dicht niet alleen met klankovereenkomst en beelden maar ook met besef van de tegenzetten van de lezer. Er is constant tweerichtingsverkeer!

Dat de dichter zich er ook van bewust is in een lange traditie te staan, wordt aannemelijk als je ziet hoe frequent hij verwijst naar befaamde maar soms alweer vergeten modellen zoals Thomas More (humanist en staatsman), Justus Lipsius (filoloog en historiograaf), Jozef Eijckmans (dichter), Roger Fenton (fotograaf), Hiroo Onada (een tientallen jaren in de Tweede Wereldoorlog levende Japanse soldaat), Genesius (een Romeinse toneelspeler die voor het martelaarschap koos), Lee Harvey Oswald (moordenaar en/of ‘patsy’), Clive Staples Lewis (kinderboekenschrijver en christelijk apologeet), personages die stuk voor stuk staan voor een beginsel, én beginselvastheid.

Het is dan niet vreemd meer in dit illustere gezelschap ook Jacob Obrecht aan te treffen, pakweg 500 jaar geleden Bevers’ stadgenoot, aan wie hij de volgende regels wijdt:

Daar staat hij eenzaam achterin: laat zonlicht

via glas-in-loden engel op een wit gelaat.

De vespers ruisen kruisgewelfs nog na.

Tussen pilaren door zal het motet weerklinken

dat in zijn hoofd afronding haast nabij is.

Zijn zangers hebben geen vermoeden nog.

Hij hoort hun stemmen reeds. Zijn glimlach straalt

verrukking uit wanneer zijn tred zich richt naar het koor.

Ook hier weer een paar fraeye voorbeelden van Bevers’ aanpak. Hij gebruikt dan wel een oud woord als ‘kruisgewelf’ maar kneedt dat tegelijk tot de vorm van een andere grammaticale functie, en tot een neologisme. Hij rept van een eenzame koormeester maar laat die samenvallen met het licht dat door een engel heen valt (een origineel beeld, lijkend op dat in ‘Avondmaal’!) en hoe kan iemand dan nog eenzaam zijn? Daar komt nog bij dat Obrecht niet ten prooi gevallen is aan de existentiële eenzaamheid van onze tijd maar, op de drempel van de Renaissance, de zaligheid ondergaat van het besef iets goeds te hebben gemaakt, geheel alleen, eventueel met de genade van zijn God, hoewel dat pas z’n verwezenlijking vindt in de bijdrage van anderen. Zijn motet kent daarmee een lot dat uitstekend vergeleken kan worden met dat van een vers!

Rest me nog te wijzen op de meerwaarde die de tekeningen van Ron Scherpenisse bieden. Het gaat om maar liefst 27 stuks, waarvan er 21 bij een specifiek gedicht gemaakt zijn.

Ze zijn minimalistisch uitgevoerd, soms in slechts enkele bewegingen, maar roepen desondanks spanning op, een dubbele spanning zelfs. Natuurlijk is er het spel van aantrekken en afstoten tussen woorden en lijnen al maar ook nog eens dat tussen de onderlinge benaderingswijzen van Scherpenisse; nu eens noteert zijn hand snel en trefzeker, dan weer probeert hij zoekend, aarzelend zelfs, dichter bij de essentie van de op de belendende pagina afgedrukte zinnen te komen. Ze hebben echter, ontstegen aan het niveau van ‘plaatjes bij praatjes’, het niveau van zelfstandige creaties en zouden het goed doen, gevat in extra grote lijsten, op een expositie in een zaal die in het licht baadt. In de beste gevallen zijn ze abstract en figuratief tegelijk.

Wat een klein mirakel dat deze materialistisch spaarzaam tot stand gekomen tekeningen zo goed passen bij het eerder stevig in het taalvlees zittende werk van Bevers!

Bert Bevers heeft zich door zijn ervaring en eruditie, door zijn ronduit achterdochtige houding ten opzichte van trends en massamedia (ook hier verwijst de titel naar) en vooral door zijn onderscheidende stijl tot een eigen instituut ontwikkeld, waarin de toevoegingen van het heden zeker een belangrijke rol spelen maar meer plaats ingeruimd is voor de verworvenheden van de geschiedenis. Dat maakt hem evenzeer tot een hedendaagse als een ‘ouderwetsche’ of beter gezegd onaangepaste dichter, een dichter die staat kan maken op meer aandacht nog dan die hem met name de laatste jaren al ten deel valt!

Twee voorbeelden slechts van de groeiende interesse voor Bevers; vrijwel simultaan met ‘Onaangepaste Tijden’ verscheen de bibliofiele reeks ‘Uit de herinneringen van een souffleur’, bestaande uit 13 verzen met een identieke vorm van 2 strofen (van respectievelijk 4 en 2 regels), begeleid door even zoveel inkjetprenten van Gerrit Westerveld, en volgend jaar verschijnt nog een ruimhartige bloemlezing.

Onaangepaste Tijden. Gedichten: Bert Bevers. Illustraties: Ron Scherpenisse. Doorgeverij Zinderend, 2006. ISBN: 90-76554-09-7. Prijs: € 12,50.

Uit de herinneringen van een souffleur. Gedichten: Bert Bevers. Inkjetprenten: Gerrit Westerveld. Uitgeverij Kleinood & Grootzeer, 2006. ISBN: 90-76644-34-9. Prijs € 20,- incl. portikosten.

Albert Hagenaars, maart 2007.

In een verkorte vorm gepubliceerd in Poëziekrant no. 3 april-mei 2007, blz. 79-80.

á Terug naar boven

2e druk (on)leesbaar boekje "Een Verhaal" (verschenen in september 2006)

Er is een tweede druk van het (on)leesbare boekwerkje "Een Verhaal" verschenen. "Een Verhaal" is ontstaan door de fantasie over figuren. Alles wat maar lijkt op letters, woorden of zinnen speelt zich af binnen de fantasie van de lezer. Iedereen mag en kan in dit boekje zijn eigen verhaal zien. Het is niet gebonden aan taal of cultuur. "Een Verhaal" vescheen in 2001 als een bibliofiele genummerde uitgave in een oplage van 100 exemplaren. De tweede druk is uitgegeven in september 2006.

"Een Verhaal" is nu te koop voor € 8,50 (voor verzending binnen Nederland worden geen extra portokosten berekend).

Mocht je "Een Verhaal" willen bestellen, stuur dan een e-mail naar webronscherpenisse@planet.nl

Ron Scherpenisse

De tweede druk heeft 16 bladzijden, is gedrukt op 120 grams Greentop, gebrocheerd en voorzien van een rode stofkaft met label.

Het formaat is 10.5 x 14.8 cm.

Voor meer informatie over het (on)leesbaar boek zie: archief 2001

á Terug naar boven

Expositie Ron Scherpenisse en Marie Meeuwissen in Stadskantoor Roosendaal

Op donderdagavond 15 maart 2007 ging om 18.30 uur een nieuwe tentoonstelling van start in het Stadskantoor te Roosendaal.

Tijdens deze tentoonstelling waren schilderijen te zien van Ron Scherpenisse en keramiek van Marie Meeuwissen.

Het harpensemble van het Kunstencentrum verzorgde tijdens de opening de muzikale omlijsting.

De organisatie van deze expositie was in handen van Stichting Cumawo.

De expositie was van 15 maart tot en met 1 juni 2007 te bezichtigen in het Stadskantoor, Stadserf 1 te Roosendaal.

á Terug naar boven

Arsis tentoonstelling Oud & Nieuw, Historisch Centrum het Markiezenhof Bergen op Zoom - sept/okt 2006

In de periode van 10 september t/m 8 oktober 2006 waren enkele van mijn werken te zien in de Arsis-tentoonstelling “Oud & Nieuw” in Historisch Centrum het Markiezenhof in Bergen op Zoom. De tentoonstelling was een onderdeel van het door de gemeente Bergen op Zoom georganiseerde Cultureel Weekend 2006 dat als thema heeft “Bergen viert Oud & Nieuw”. De tentoonstelling werd op zondagmiddag 10 september geopend met een optreden van de zanger en tekstdichter Jan Rot.

Deelnemende kunstenaars

Op de tentoonstelling waren verschillende disciplines uit de beeldende kunst te zien. Onder meer schilderijen, tekeningen en grafiek, sculpturen van metaal, natuursteen en hout, installaties waaronder enkele met video en geluid en toegepaste kunst in de vorm van meubels en wandkleden. De deelnemers aan de expositie vormen het merendeel van de bij Arsis aangesloten kunstenaars: Yvette Bakker, Riet Buuron, Govert van Dijck, Willemien van Dijke, Anouk Goosen, Dees Goosen, Auke van der Heide, Louis Jansen, Jeroen Kersouw, Marijke Maas, Jan Nederveen en Noud Jehoel, Aagje Pel, Ron Scherpenisse, Jaap Spaanderman, Désiré Suijkerbuijk, Christine Veraart, Jan Wessendorp, Gerrit Westerveld, Irene Weug, Mark van der Weijden, Paula Withagen, Marianne van Zeeventer, Peter van Zielst, Elke Zimmerman en Marcel van Zijp.

Jarig Arsis trakteert op kunstzinnig feest

(door Bregje Schuurland, BN/De Stem september 2006)

Het thema? Juist: Oud & Nieuw. Voor de invulling van het cultureel weekeinde benaderde de gemeente Bergen op Zoom Arsis. Dit collectief van beroepskunstenaars is sinds 2001 gegroeid van vijf naar dertig leden. „Ontmoeting is erg belangrijk“, zegt Auke van der Heide. „Tijdens open atlierroutes in het verleden merkten we dat we elkaar inspireren. We waren echter niet georganiseerd en hadden geen plek om elkaar te ontmoeten.“ Met de oprichting van Arsis kwam daaraan een eind, al hebben de kunstenaars over hun onderkomen in de Rembrandtstraat nog wel wat te klagen. „Onderkomen, dat is de goede beschrijving“, lacht Dees Goosen. „Belangenbehartiging is ook enorm belangrijk“, vervolgt ze. „We vormen een gesprekspartner voor overheid, instanties en beeldend kunstenaars.“

Jan Wessendorp stelt dat Arsis de afgelopen jaren al wat leuke opdrachten voor kunstenaars heeft weten binnen te slepen. „En deelname aan Cumenu, waar kunstenaars aan basisschoolleerlingen over hun vak vertellen is ook heel belangrijk“, haalt Van der Heide aan. Goosen: „Een gesprekspartner, zoals we voor de gemeente waren voor de invulling van het cultureel weekeinde, dat wil Arsis veel vaker zijn.“

Met Oud & Nieuw wil Arsis meer dan alleen een goede expositie inrichten. „Bergen op Zoom is gericht op het verleden, ze kijkt altijd naar haar historie. Terwijl ze juist vooruit moet kijken“, stelt Wessendorp.
Door hedendaagse kunst naast historische voorwerpen in Het Markiezenhof te plaatsen, hopen de kunstenaars van Arsis de oude kunstvoorwerpen in een ander daglicht te stellen.
„Bovendien willen we een oude discussie oprakelen“, zegt Van der Heide. „Een paar jaar geleden is in stilte besloten in Het Markiezenhof geen moderne kunst meer tentoon te stellen. De enige buiten ons die daartegen protesteerden, waren nota bene de ondernemers van de binnenstad. Die zien wel in dat moderne kunst publiek trekt.“ Goosen vult hem aan: „En stad als Bergen op Zoom hoort gewoon een tentoonstellingsruimte voor moderne kunst te hebben.“ Arsis kreeg de beschikking over het hele Markiezenhof. „Formidabel, alles mocht, als het maar geen geld kostte“, lacht Wessendorp.

In verschillende ruimtes is modern werk geplaatst. Zo heeft het hemelbed in een van de stijlkamers een uitbundig soort bruidsjapon gekregen. ‘Das eeuwige weibliche’, staat er op te lezen. Dees Goosen zet zich met de jurk en de portretten aan de muur af tegen het stereotype van een ‘mooi, blond en wulps’, Westers ideaalbeeld van de vrouw. In een andere zaal heeft Auke van der Heide een schilderij over een portret van Gerard van Honthorst gehangen. „Ik vond dit het mooiste schilderij uit de oude periode dat ze hier hebben. Door een werk van mijzelf daarover heen te hangen, ga ik de confrontatie aan met het publiek. Aan hen de keuze wat ze het mooist vinden.“ Wessendorp merkt op dat de combinatie van schilderijen de ontwikkeling in het schilderen toont: van illustratief tot veel abstracter. „Bovendien is de kracht van het werk overeind gebleven: de ogen van het meisje kijken je aan, waar je ook in het vertrek staat.“ Voor de opening van de tentoonstelling heeft Arsis zanger/dichter Jan Rot weten te strikken. „Omdat hij oude muziek in een nieuw, Nederlands jasje steekt.“ Bovendien staat tijdens een museumavond op 14 september de Bergse cineast Adriaan van Ditvoorst centraal. „Onder het Bergse publiek is hij onbekend, maar in de filmwereld stond hij als vernieuwend te boek.“ In de Hofzaal is deze donderdag een doorlopende presentatie van vijf korte films. Aardig detail is dat in de film ‘Ik kom wat later naar Madra’ uit 1965 Het Markiezenhof (voor de restauratie) als decor dient

markiezenhof1 200608 markiezenhof 004

Tijdens de tentoonstelling Oud & Nieuw in het Markiezenhof was mijn werk te zien in combinatie met het schilderij "Winter" van Rosalba Carriera Venetië 1730

à Bezoek de website van Arsis voor meer informatie en foto's van deze tentoonstelling

á Terug naar boven

CBK West-Brabant project "O" Attachments

¨O¨ heeft in de zomer van 2006 kunstenaars uitgenodigd tot het ontwerpen van hedendaagse kunstuitingen bij cultureel erfgoed locaties in West-Brabant. Een 50-tal kunstenaars heeft een (digitaal) bijvoegsel (attachment) gemaakt bij een door hun gekozen cultureel erfgoed locatie. 20 genomineerde schetsontwerpen, waaronder 2 ontwerpen van mij, werden 9/10 september 2006 geëxposeerd en zijn te bekijken op de website van "O" Attachments.

Op 31 oktober 2006 tijdens het symposium ¨Oud en nieuw, vijandschap of liefde¨ georganiseerd door CBK West-Brabant is bekendgemaakt welke van de 20 genomineerde ontwerpen daadwerkelijk uitgevoerd gaan worden. De winnende ontwerpen zijn van: Claus Bertram, Marijke Maas, Vivian Elich, kunstenaarscollectief Krot & Co, Leonie Muller, Ron Dirven en Carolien Laro.

Mijn inzendingen:

- Spiritus schoorsteen Bergen op Zoom

de schoorsteen gehuld in helder blauwe verlichting

- Hoek Blauwstraat Steenbergen (Peet's bloemenshop)

geluidsfragment "O" door verschillende mensen uitgesproken vult de straten in het centrum van Steenbergen

à Meer informatie over deze 2 schetsontwerpen

á Terug naar boven

KidOR Transformatieproject Fort-Zeekant Bergen op Zoom - mei/juni 2006

Vrijdagmiddag 3 maart 2006 is het startschot gegeven voor het Transformatieproject, een idee van de Stichting Kunst in de Openbare Ruimte (KidOR). Zo'n 99 transformatiehuisjes en kasten in de wijk Fort-Zeekant te Bergen op Zoom zullen de komende periode worden omgetoverd tot kunstwerk.

Meer informatie over dit project is te vinden op de website van KidOR.

à Bezoek de website van KidOR

á Terug naar boven

Boekwerkje Sleutelbegrip - december 2005

Eind 2005 is het boekwerkje Sleutelbegrip uitgegeven op verzoek van Bob Bakker Makelaardij te Bergen op Zoom. De titel en het gedicht zijn van Bert Bevers. De tekeningen zijn van Ron Scherpenisse die eveneens de vormgeving en het bindwerk verzorgde.

Het 24 pagina's tellend boekje bevat 14 tekeningen van (fragmenten van) sleutels en het gedicht Sleutelbegrip. Het boekje is gebonden met een cahiersteek, uitgevoerd met stofomslag en een rood buikbandje. Het boekje is niet in de handel verkrijgbaar.

sleutelbegrip1

Sleutelbegrip (door Bert Bevers)

Eenmaal binnen is het onzegbare te duiden.

Van vertrokken gasten, verhoorde gebeden.

Wij spellen sjablonen voor toegankelijkheid om:

er groeit een taal uit vol reepkerf en schacht,

in het uur van de naderende lopers nog wel.

Er moet nu eenmaal gewoond. In huizen ja,

die tussen bewoningen door van leegte duizelen.

Sleutelbegrip3

á Terug naar boven

Expositie “Wisselende Contacten” van 10 december 2005 t/m 22 januari 2006

Zaterdag 10 december wordt om 16.00 uur de expositie "wisselende contacten” geopend in Pand 3 aan de Zuidzijde Haven 27-29 in Bergen op Zoom. Op deze expositie zijn werken te zien van 10 Bergse kunstenaars, te weten: Sjoerd van den Boom, Riet Buuron, Aagje Pel, Ron Scherpenisse, Noud Jehoel, Jan Nederveen, Conny van der Sluis, Rick Lelieveld, Sonja Peersman en Christine Veraart.

Initiatiefnemer Sjoerd van den Boom kreeg het idee van een gezamenlijke expositie na de laatste Open Atelier Nacht waaraan een aantal van deze groep ook deelnam. Deze ruimte van de PNEM is aan de stichting Kunstwerk toegewezen om tijdelijk ateliers voor kunstenaars te bewerkstelligen. Pand 3 is in dit verhaal het derde pand wat door de stichting Kunstwerk gebruikt mag worden.

Samen met Christine Veraart heeft Sjoerd van den Boom het idee besproken en zijn ze overgegaan tot het benaderen van de andere kunstenaars. Met deze groep van 10 is het unieke idee ontstaan een expositie te creëren die tijdens de duur van de expositie zal blijven wisselen. De kunstenaars confronteren elkaar met hun werk. Afspraak daarbij is dat ieder alleen zijn eigen werk mag verhangen. Dit zal tot een kettingreactie leiden die ook voor de kunstenaars compleet nieuw is, maar daardoor erg interessant. De reden van “verhangen” van werken wordt nauwkeurig bijgehouden middels een “logboek” dat door de vertrekken zal rouleren en voor de bezoeker ook is in te lezen. Op deze manier ontstaan dus de “Wisselende Contacten”.

Zaterdag 10 december zal de opening om 16.00uur worden verricht door een speciale gast en kenner op het gebied van wisselende contacten. Onder het genot van een hapje en een drankje kunt u daarna de expositie bekijken en wellicht een en ander over het werk vragen aan de deelnemende kunstenaars.

De expositie loopt van 10 december tot en met 22 Januari 2006. Met uitzondering van het kerst- en nieuwjaarsweekend is de expositie te bezoeken iedere zaterdag en zondag van 14.00-17.00 uur. De kunstenaars zullen regelmatig aanwezig zijn om de expositie te wisselen. Daarmee wordt deze unieke tentoonstelling ook interessant om te volgen en wellicht meerdere keren te bezoeken. U bent van harte welkom op deze expositie, en de opening op 10 december 16.00 uur.

Wisselende contacten

Donderdag 8 december 2005 - BERGEN OP ZOOM – Ron maakte de kast tot onderdeel van zijn kunstwerk. Sonja plaatste er een theeserviesje in. En Christine zette er een oranje olifant bovenop. In Pand 3 vullen tien kunstenaars elkaars werk aan. Het resultaat van deze ‘wisselende contacten’ is vanaf zaterdag te zien.

De expositie is dan niet af. En komt dat waarschijnlijk ook niet. Want de kunstenaars confronteren elkaar voortdurend met hun werk.
Spelregel: Er geldt één spelregel: bevalt de nieuwe compositie ze niet, dan moeten zij hun eigen werk weghalen. Aan de kunst van anderen komen, is verboden.
Het idee is voortgekomen uit de atelierroute en -nacht. „We hebben hieraan bijna allemaal meegewerkt“, zegt initiatiefnemer Sjoerd van den Boom. „Tijdens de atelierroute is Pand 3 ook gebruikt als expositieruimte. Ik vond het zonde dat met dit grote pand zo weinig gebeurt.“
In het gebouw aan de Zuidzijde Haven heeft stichting KunstWerk de ateliers van drie kunstenaars ondergebracht. De overigen zijn inmiddels verkast naar het voormalige Hoofdkwartier en de Cort Heyligerskazerne.
Aan Wisselende Contacten doen behalve Van den Boom mee: Christine Veraart, Riet Buuron, Aagje Pel, Ron Scherpenisse, Noud Jehoul, Jan Nederveen, Conny van der Sluys, Rick Lelieveld en Sonja Peersman. Hun inbreng is zeer divers. Van schilderijen, installaties en keramiek tot tekeningen, beelden en video-installaties.
Samenspel: In plaats van ieder hun eigen ruimte in te richten, besloten de kunstenaars samen het hele pand te ‘vullen’. „Het is een samenspel“, zegt Ron Scherpenisse. „Het is de bedoeling dat de verschillende werken elkaar versterken, samen een nieuwe kunstuiting vormen.“ Al een dag of veertien zijn de creatievelingen bezig hun werk te plaatsen en te verplaatsen. In een logboek verantwoorden zij hun handelingen. „Er is al heel wat geschoven“, lacht Christine Veraart. „We hebben elkaar ook al opgepookt om eindelijk eens te reageren, zodat we weer verder konden. En ook de eerste discussies zijn al gevoerd.“
Op de eerste verdieping staat Shelter, een gezamenlijk werk van de vijf vrouwelijke kunstenaars. „We werken allemaal met gevonden voorwerpen“, zegt Veraart. „Dit is opgebouwd van boekenrekken die we in Pand 3 hebben gevonden. Ieder heeft hieraan zijn eigen bijdrage geleverd. Al timmerend kregen we het gevoel van ‘dit is een schuilplaats’.“ In een andere ruimte heeft Aagje Pel een muurschildering van Rick Lelieveld deels ingelijst en gedecoreerd met een van haar schilderijen. Ook een schilderij van Lelieveld, met daarop tulpen, heeft gezelschap gekregen van een ander kunstvoorwerp: een vaas van Peersman.
De expositie Wisselende Contacten wordt zaterdag om 16.00 uur geopend in Pand 3 aan de Zuidzijde Haven. De tentoonstelling is, met uitzondering van her kerst- en nieuwjaarsweekeinde, tot 22 januari te bezichtigen op zaterdag en zondag van 14.00 tot 17.00 uur.

(BN/DeStem, december - 2005)

20051210 wc 002 20051210 wc 027 20051210 wc 001 20051210 wc 013

á Terug naar boven

Serieuze zaken, verkooptentoonstelling van donderdag 15 t/m zaterdag 17 december 2005

Locatie: rembrandtstraat 71, bergen op zoom (voormalig buurthuis het hoofdkwartier)

Een kunstwerk kopen voor weinig geld. In deze dure tijd van het jaar biedt Arsis daar de gelegenheid voor. Tijdens de tentoonstelling “Serieuze Zaken” bieden kunstenaars van Arsis werk te koop aan voor prijzen tot €150,-. De opening is donderdag 15 december om 20.30 uur. De tentoonstelling is verder te bezoeken op vrijdag 16 december van 18.30 tot 21.00 uur en zaterdag 17 december van 13.00 tot 17.00 uur.

Deelnemende kunstenaars zijn: Dees Goosen, Auke van der Heide, Louis Jansen, Marianne Klunne, Marijke Maas, Jan Nederveen, Ron Scherpenisse, Jaap Spaanderman, Mark van der Weijden, Willemien van Dijke, Irene Weug en Paula Withagen.

à Klik hier om de uitnodiging te bekijken

á Terug naar boven

Arsis Ateliernacht 2005

Op zaterdag 10 september 2005 organiseert Arsis kunst en sociëteit uit Bergen op Zoom een open atelierroute en de "Arsis ateliernacht". Van 13.00 t/m 22.00 uur kunt u op 7 plaatsen in Bergen op Zoom het werk zien van 27 kunstenaars. De route wordt omlijst door een educatief scholenproject "Kids in Space" in de Cort Heijligerskazerne.

De deelnemende kunstenaars zijn: Aagje Pel, Ad van Poll, Sjoerd van den Boom, Sonja Peersman, Christine Veraart, Willemien van Dijke, Dees Goosen, Jan Wessendorp, Leon Luijks, Anouk Goosen, Jannos Bureau Prometheus, Louis Jansen, Jan Nederveen, Willem Muller, Corrianne van Sluijs, Jaap Spaanderman, Anna Stapelkamp, Conny vd sluis, Gerrit Westerveld, Irene Weug, Elke Zimmerman, Mart Franken, Auke van der Heide, Silvia Kuijlaars, Peter Pel, Mark van der Weijden en Ron Scherpenisse.

Arsis open atelier nacht 2005 Bergen op Zoom

open ateliers beeldende kunstenaars met een nachtoptreden van Jules Deelder

Op zaterdag 10 september a.s. organiseert Arsis kunst en sociëteit een Open Atelier Route met aansluitend in samenwerking met boekhandel Quist een Open Atelier Nacht. Vanaf 13.00 uur 's middags tot 22.00 uur kan het publiek op 7 plaatsen werk zien van 27 kunstenaars. Drie van de zeven locaties, Arsis Pand 6 aan de Rembrandtstraat, de Cort Heijligerskazerne en Pand 3 aan de Zuidzijde Haven zijn leegstaande gebouwen van de gemeente, waar kunstenaars dank zij de bemiddeling van Stichting KunstWerk onderdak hebben gevonden.

Op verschillende punten te Bergen op Zoom, de Bibliotheek, boekhandel Quist, Cinemactueel, is een folder te verkrijgen met een plattegrond waarop de locaties zijn aangegeven waar de deelnemende kunstenaars te vinden zijn. Er is een grote verscheidenheid aan werk te zien, schilderen, grafiek, mixed media maar ook keramiek, porselein en goudsmeden, een breed scala aan disciplines. Het publiek kan tijdens het bezichtigen vragen stellen aan de kunstenaar over zijn of haar werk óf hoe het werk gemaakt is. Wie altijd al eens ‘in de keuken’ van de kunstenaar heeft willen kijken, heeft nu een goede gelegenheid.

Op de Cort Heijligers kazerne is voor het publiek tevens het resultaat te zien van het educatief scholenprogramma ‘Kids in Space’, uitgevoerd en begeleid door ‘Binnenstebuiten’ van Mark van der Weijden, waarbij kinderen van verschillende basisscholen in een voortraject zijn betrokken om gezamenlijk een kunstwerk te maken. Een andere publiekstrekker op deze locatie is Jannos, die naar buiten treedt met‘Vuur’Art.

De Open Atelier Route wordt afgesloten met een feestelijk avond- en nachtprogramma aan de Korte Dubbelstraat te Bergen op Zoom, een schitterende historische locatie. Hier treedt naast Thomas de Faoite & Ruud Adriaansen niemand minder op dan Jules Deelder, dichter/schrijver en nachtburgemeester.

Dit geweldige optreden is door Arsis kunst en sociëteit georganiseerd in samenwerking met boekhandel Quist, waar het publiek terecht kan voor een kaartje voor deze boeiende culturele afsluiting.

Stichting Arsis kunst en sociëteit heet het publiek van harte welkom bij deze boeiende Open Atelier Route te Bergen op Zoom.

(Bergen op zoomse bode, 24-08-2005)

Een kijkje in de keuken van een kunstenaar

Een kijkje in de keuken bij een kunstenaar. Dat heeft Arsis Kunst en Sociëteit voor ogen. „Wij bestaan al vijf jaar“, zegt kunstenaar Jan Wessendorp. „Arsis behartigt de belangen van beroepskunstenaars in Bergen op Zoom, maar wil ook vooral het contact met het publiek aangaan.“ Dat valt volgens hem niet mee. „Een atelier van een kunstenaar binnenstappen doen mensen niet zomaar. Datzelfde geldt voor een galerie, omdat ze daar toch het idee hebben dat ze iets moeten kopen. En in Het Markiezenhof is geen ruimte meer voor plaatselijke kunstenaars. Ik denk niet dat veel Bergenaren weten wat Arsis is.“

Jarenlang was er een atelierroute in Bergen op Zoom. Volgens Wessendorp groeide die zo uit zijn jasje dat die jaren geleden werd opgeheven. „Het was altijd een groot succes. Vandaar dat we het nu opnieuw oppakken.“ Tussen 13.00 en 22.00 uur is er op zeven plaatsen werk van 27 kunstenaars te zien. „De route begint in Pand 6 aan de Rembrandtstraat, het oude Hoofdkwartier“, zegt Yvon Buriks van Arsis.

„Hier tonen zes kunstenaars tekeningen, schilderijen en beeldhouwwerk. Het leuke is dat het deze dag Open Monumentendag is. Mensen kunnen dus de gebouwen bekijken, maar ook de kunst die in de gebouwen gemaakt wordt.“ In het atelier van Anna Stapelkamp aan de Jan van Goyenstraat is keramiek te zien.

De route gaat verder naar de Cort Heyligerskazerne, waar van een tiental kunstenaars werk te bezichtigen is, zoals architectonische en ruimtelijke vormgeving, multimedia, ‘vuur-art’ en grafiek. Hier is ook het resultaat te zien van het educatieve project Kids in Space, waarbij Marc van der Weijden met leerlingen van verschillende basisscholen een gezamenlijk kunstwerk heeft gemaakt.

In de Coehoornstraat stelt edelsmid Leon Luijks zijn atelier open. In Pand 3 van Arsis aan de Zuidzijde Haven is werk van zes kunstenaars te bezichtigen. De route eindigt in de Korte Dubbelstraat, waar drie kunstenaars hun werk exposeren. Hier komt een boekenmarktje, is een hapje en een drankje verkrijgbaar en begint om 22.00 uur de ateliernacht. De Ierse zanger/dichter Thomas de Faoite treedt op, begeleid door de gitarist Ruud Adriaansen. Samen met boekhandel Quist heeft Arsis Jules Deelder naar Bergen op Zoom weten te halen. „We hopen dat burgemeester Polman de nachtburgemeester van Rotterdam wil verwelkomen“, zegt Wessendorp. De atelierroute is gratis toegankelijk, voor het avondprogramma zijn bij boekhandel "Quist" in Bergen op Zoom kaarten á 10 euro verkrijgbaar.

(BN/DE STEM, 24-08-2005)

Nachtburgemeester Jules Deelder treedt op

Zaterdagavond/nacht 10 september treedt nachtburgemeester Jules Deelder op locatie in de binnenstad. Om 24.00 uur geeft hij z'n opvoering bij Arsis/Quist Ateliernacht, loodsen korte Dubbelstraat , centrum Bergen op Zoom en is toegankelijk: voor het publiek.
Kunst en sociëteit Arsis, streeft ernaar publiekstoegankelijke culturele manifestaties te presenteren in Bergen op Zoom. Waar mogelijk werkt deze stichting samen, om op het gebied van Kunst of literatuur, programma's te bieden op soms niet voor de hand liggende locaties te Bergen op Zoom. Dit om deels te onderzoeken of er en podium voor eigentijdse kunst is in , en deels om kunst en cultuur uit te dragen aan een breed publiek. Ter omlijsting en sluiting van de Atelierroute 2005, dit jaar gehouden in het culturele weekend van Bergen op Zoom, zaterdag 10 september a.s. brengt zij een zeer speciale sluiting, en heeft daarvoor medewerking gevonden van Jules Deelder. Jules Deelder, dichter, schrijver en performer, nachtburgemeester, belooft met zijn optreden een boeiende sluiting. Deelder is 'Acteur' zeg maar..een dichter die gézien én gehoord moet worden. In staccato... vuurt hij zijn gedichten af op het publiek af en toe met een flinke klemtoon. Naast dichter en performer van eigen materiaal, is Deelder ook toneelschrijver en DJ . Deelder brengt beweging! Zijn poëzie is nauw verbonden met jazzmuziek en het levensgevoel van de beatgeneration. Bevriend met de overleden Herman Brood, van wie hij dikwijls de schilderijen voorzag van teksten. Jules Deelder staat dichtbij de mens, en staccato geeft hij esprit weer van de cadans van een stad. Geboren en getogen in het naoorlogse Rotterdam, waar een 'rechtdoorzee' mentaliteit en de opbouw van de stad de culturele identiteit van Rotterdam, het straatleven en de mensen mede het decor vormden van de opgroeiende Deelder. Het talent alle facetten van dit leven én beleven om te zetten in poëzie, zorgt ervoor dat zijn gedichten geestrijk zijn , en met het esprit van een pionier.
Het publiek is welkom bij deze bijzondere sluiting en manifestatie van Kunststichting Arsis, waarin de professioneel beeldende kunstenaars te Bergen op Zoom zich verenigen en trachten een bijdrage te leveren aan cultuur te Bergen op Zoom. Arsis is verheugd door de samenwerking met boekhandel Quist waardoor optredens als deze, mogelijk worden in Bergen op Zoom voor publiek. Kaarten voor deze avond van cultuur op locatie (historische loodsen aan de Korte Dubbelstraat) zijn dan ook verkrijgbaar bij Quist.
Er zijn nog beperkt kaarten te koop in de voorverkoop! Arsis hoopt het publiek een plezier te doen met de manifestatie Atelierroute/Ateliernacht 2005 met het optreden van Deelder.

(Bergen op zoomse bode, 07-09-2005)

á Terug naar boven

Expositie Fort Sabina Henrica - Heijningen/Willemstad - september 2004

(onderdeel van de Kunstmanifestaties West-Brabant)

Tijdens de Kunstmanifestatie 2004 zal er in het Fort Sabina Henrica een overzicht tentoonstelling plaatsvinden van: Anita Ammerlaan, Marijke Ardon, Riet Buuron, Miek Coppens, Willemien van Dijke, Antoinette Donkers, Elly Dunnewoldt, Ellen Haarhuis, Joop Hartman, Hélène Hill, Jacqueline Janssen, Lydia Kassel, Marije Kos, Silvia Kuijlaars, Juni Kusumanto, Connie Lambrechts, Caroline van Lange, Jos Lobée, Francois Lodewijckx, Jan Nederveen, Peter Nuijten, Corrie Olij, Marieloes Reek, Joop van Rijsbergen, Jacolien Schellekens, Ron Scherpenisse, Monique van de Ven, Christine Veraart, Monique Visser, Dick Wielemaker en Marcel van Zijp.

Lokatie: Fort Sabina Henrica Fortweg 1 Heijningen/Willemstad

elke zaterdag en zondag in september 2004 van 13.00-18.00 uur

á Terug naar boven

200408 ravelijn web1

Project Drijvende Kunst - Het Ravelijn - Bergen op Zoom - september 2004

(onderdeel van de Kunstmanifestaties West-Brabant)

Tijdens de Kunstmanifestatie West-Brabant 2004 zal er in het water om het vestingwerk "Het Ravelijn" te Bergen op Zoom het project "drijvende-kunst" te zien zijn. Aan deze drijvende tentoonstelling werken mee: Riet Buuron, Willemien van Dijcke, Dees Goosen, Silvia Kuijlaars, Connie Lambrechts, Jan Nederveen, Christine Veraart, Mark van der Weijden en Ron Scherpenisse.

Lokatie: Het Ravelijn, Korneel Slootmanslaan, Bergen op Zoom

á Terug naar boven

Tentoonstelling Savelanden - april mei 2004

De afdeling Ontspanning van Savelanden organiseerde voor haar bewoners, medewerkers en belangstellenden een expositie van Aagje Pel en Ron Scherpenisse. De tentoonstelling was van 23 april tot 23 mei 2004 dagelijks te zien van 10.00 uur tot 17.00 uur.

Aagje Pel werkt graag met gevonden materialen, is altijd nieuwsgierig naar stukjes papier, hout of dat wat ze tegenkomt, ze voelt daarin de geschiedenis en poogt deze te bewaren door ze in een schilderij of kastje te plaatsen.

Ron Scherpenisse maakt sterk uiteenlopende tekeningen, objecten en schilderijen. Levendige kleuren, zwart-witte blokjes, een kroon en een geheel eigen ontwikkeld handschrift vormen een steeds terugkerend thema in zijn werk. De tentoongestelde werken zijn niet gecorrigeerd en variëren sterk qua inhoud en emotie, ze geven een kijkje in de fantasie van de kunstenaar en dagen uit te dagdromen.

Met een gezamenlijke compositie op de grote galerijwand in het ABG willen de kunstenaars

de bewoners, het personeel en de bezoekers van het ABG de ruimte geven om hun eigen verhaal in te vullen en de tentoonstelling een plaats te geven in hun eigen fantasie.

Dit alles naar aanleiding van een regel uit een gedicht van Jos Huffmeijer:

”als je naar me luistert

ben je dichtbij

en voel ik, dat

verleden en heden samensmelten

in datgene wat onze toekomst is.”

á Terug naar boven

Tentoonstelling 2mois gemeentehuis Oudenbosch - 23 januari t/m 19 maart 2004

Op uitnodiging van de gemeente Halderberge zal ik samen met kunstenaar Jan Nederveen de tentoonstelling 2mois inrichten in de raadzaal van het gemeentehuis van Oudenbosch.

Tijdens deze tentoonstelling zijn er in totaal 61 werken te zien; 34 foto's en gouaches van Jan Nederveen en 27 schilderijen van Ron Scherpenisse (o.a. Als de dag, This house is empty now, En el silencio de una noche azul, L'enfant roi, Painted from memory, Epox, Dark walk, Dialogue, Zand wordt modder in de regen, Le sacre du printemps en Irrésolution).

Over Jan Nederveen: Zijn werk gaat over reizen, zowel in de wereld als in zichzelf. Hij registreert zijn belevenissen, of beter, hij registreert wat de belevenis teweegbracht of door de belevenis teweeg werd gebracht. Een miserabel klein gedeelte van de werkelijkheid. Het gaat hem om de connecties tussen dingen, om het overbrengen van de taal, de poëzie die binnen beelden besloten kan liggen.

De opening van de expositie 2mois vond plaats op vrijdag 23 januari 2004.

De tentoonstelling was te zien tot 19 maart 2004.

á Terug naar boven

www kopstuk 2

Tentoonstelling Kopstukken in het Markiezenhof Bergen op Zoom - februari 2004

Van 17 t/m 29 februari 2004 was in het Markiezenhof in Bergen op Zoom de tentoonstelling Kopstukken te zien. Voor deze tentoonstelling heb ik in samenwerking met Ben de Groot Audiovisuals uit Bergen op Zoom een video-dvd gemaakt. De videocompositie Split sec is opgebouwd uit 289 gedigitaliseerde beelden.

Vastenavendtentoonstelling Kopstukken

Vanaf 17 februari 2004 is de tentoonstelling Kopstukken te zien in het Markiezenhof te Bergen op Zoom. Tijdens de komende vastenavondperiode worden ruim 55 kopstukken tentoongesteld, die zijn gemaakt door kopstukken uit de Bergse samenleving, zoals politici, leden van carnavalsverenigingen en gerenommeerde kunstenaars. Het initiatief voor de tentoonstelling komt van Conny Lambrechts en Willem Hoedelmans. Zij willen de vastenavend op een kunstzinnige manier benaderen met de vervaardigde kunstwerken. De deelnemers werden uitgenodigd om een kopstuk te maken dat aan een aantal voorwaarden moest voldoen. Het kopstuk dient driedimensionaal te zijn en de kop met het daarbij behorend stuk moet in verbinding staan met elkaar. De tentoonstelling wordt op zondag 15 februari 2004 officieel geopend door burgemeester Van Der Velden. Van 17 februari t/m 28 februari zijn de kopstukken te zien in het Markiezenhof te Bergen op Zoom. Op 29 februari wordt om 15.30 uur de tentoonstelling afgesloten met een openbare veiling. Een aantal deelnemers stellen hun kopstuk dan beschikbaar. De veilingmeester is Kas Stuart. Een gedeelte van de opbrengst van deze veiling komt ten goede aan Stichting de Paraplu, deze stichting zet zich in voor het welzijn van de daklozen in Bergen op Zoom. Het Markiezenhof is geopend van dinsdag t/m zondag van 11.00 - 17.00 uur. Op maandag 23 en dinsdag 24 februari is het museum gesloten.

(Bergen op Zoomse bode 08-02-2004)

á Terug naar boven

Nieuwe boekenleggers - verkrijgbaar vanaf januari 2004

boek 010 www

Op 23 januari 2004 zijn er twee nieuwe boekenleggers uitgegeven door het Grafisch-centrum Etten-leur. De twee boekenleggers vormen naast elkaar één schilderij van Ron Scherpenisse. In de twee nieuwe bladwijzers zijn de typische kenmerken voor het werk van Ron Scherpenisse verwerkt, de zwart-witte blokjes en het gefantaseerde handschrift. De twee boekenleggers zijn te verkrijgen tijdens de tentoonstelling 2mois te Oudenbosch (tot 19 maart 2004), bij het Grafisch-centrum Etten-leur, Mon Plaisir 89 4879 AM Etten-leur, Boekhandel van der Kreek te Bergen op Zoom of door een e-mail te sturen naar webronscherpenisse@planet.nl (tegen porto kosten).

In 2002 zijn er zes boekenleggers verschenen, uitgegeven door boekhandel Quist in Bergen op Zoom, die samen een schilderij van Ron Scherpenisse afbeelden.

á Terug naar boven

à Lees verder in archief 1988 t/m 2003

ß terug naar openingspagina